Januari met zijn dieetleed

Wat begint met wijntje bij de kerstborrel, een hapje bij vrienden, nog een glaasje bubbels bij oud- en vervolgens nieuwjaar, deze gezelligheid eindigt bij mij op mijn heupen. En dan bedoel ik het letterlijk. Hoewel ik gelezen heb dat je van (kerst)stress ook kilo’s gaat vasthouden vrees ik toch dat het meer “ieder pondje gaat door het mondje” de grootse boosdoener is in mijn geval.

Eerst in de waan dat m’n kleding verkeerd was gewassen bleek dat m’n lichaam toch wat was uitgezet…het lekkerste zat nog mijn flanellen pyjama, trainingsbroek, althans een broek om binnen te hangen hoewel ik al over de drempel heen was hiermee ook naar de supermarkt te gaan. Bijna als een topsporter met mijn joggingpak en sneakers oog ik dan in mijn rondje Jumbo maar eigenlijk zit het gewoon het lekkerste rondom die gegroeide heupen. Bij een discussieavond met vrienden hadden we het erover dat het kenmerkend was voor degenen die veel alcohol drinken deze bijna geen “kont” hebben waarop mijn maatje antwoorde “Zo Ank dan drink jij wel heeeeeel weinig”. Het was nu kiezen, kiezen voor beëindiging vriendschap op toch de realiteit onder ogen te zien. Ik had (heb) een dikke kont!

Lichtelijk in paniek, vanwege mijn te dure nog bijna niet gedragen inhoud van m’n inloopkast, zat ik aan de keukentafel bij m’n vriendin die zich gespecialiseerd heeft in voeding en vooral de balans hiervan. Knagend op een zelfgemaakt kokosolie 1001 granen koekje luisterde ik haar verhaal aan qua gezonde tussendoortjes en mijn gedachtes dreven af bij het noemen van de zogenaamde visolie, olie, vis….kibbeling! Ik moet m’n gedachten ombuigen naar andere interesses.  De tas vol fruit, kwark en gezonde tussendoortjes (oh my God wat ben ik blij als het 10 uur is en 3 uur ‘s middags voor die plak peperkoek of dat trosje druiven) staat mij vanuit m’n verdere lege koelkast aan te kijken.

Na wat bemoedigende woorden wederom van m’n vriendin, bijna jaloersmakend om haar eigen discipline maar zeker omdat van die doorgeslagen Bourgondische weer even in ‘t gareel te krijgen! Ze staat sterk op haar, uiteraard niet te dikke, benen. Dus ga ik de uitdaging aan!

Mijn hond zal blij zijn met de extra uitlaatrondjes, chocola zal verbannen worden, wijn moet smaken als azijn en die romige kazen worden schoenlederen 20+ kazen. Mijn smaakpapillen moeten nog even wennen aan het magere rundrookvlees op mijn droge koolhydraatarme boterham en dan praat ik nog niet over die liters water die gedronken moeten worden! Liter wijn is zo weggetikt maar begin maar eens aan twee liter water! Het lijkt wel jenever na een liter, je krijgt het bijna niet meer weg.

Ik moest een doel stellen van mijn vriendin, mijn doel is mijn peperdure lederen jurkje wat hangt te verstoffen in de kast. Tevens is dit jurkje ook mijn maatstaaf in plaats van de weegschaal nu hang ik nog met het jurkje alleen met mijn hoofd erin en komt het daarna geen millimeter verder maar ik ben een vechter dus dat ga ik halen…lekker in het leer bij hartje zomer!

OVER DE BLOGGER
Ankie Stuijts
Een regelaar, perfectionist, controlfreak maar ook zo lief! Betrokken en breed georiënteerd, serieus met een knipoog, een flirt maar een klein hartje, een polderdiva inclusief Brabants accent maar dan wel met een fysieke "Crohn" , een louboutin fetisj, woont samen met haar viervoeter van 55 kilo, die haar overigens beschouwd als onderdaan in plaats van bazin. Staat haar "mannetje" als bijna enige vrouw in de wereld van de wegenbouw. Kortom wat harde humor met een praatje nagellak op zijn tijd! Moto: Sucking up the beauty of life while beating Crohns disease!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

We zullen je email adres niet publiceren. Verplichte velden hebben een *

CommentLuv badge

Meer infonaar instagram