Nijntje

Deze maand zou je 16 zijn geworden, je nijntjestijd al ver achter je gelaten.
Waarschijnlijk druk bezig met jezelf te ontdekken, school, vriendinnen en misschien wel een kampioen in mooie selfies maken.
Want mooi zal je ongetwijfeld zijn geweest, je was al zo mooi bij je geboorte.
Je had nu vast geroepen dat ik niet zo stom moest doen en dat je pas mooi was als je die stoere, veel te dure scooter zou hebben en ik had ze je gegeven.
Ik zou je alles hebben gegeven, misschien op t verwende af. Vooral veel liefde, moederliefde waar ik nu geen raad mee weet, het ligt in mijn hart diep weggestopt  om niet teveel emotie op te roepen. Maar ook trotse moederliefde want je bent er wel geweest, levend heb ik je vastgehouden, gekroeld en ontelbare kusjes gegeven.

16 jaar alweer, dan was het deze week een sweet sixteen feest geweest met jou als stralend middelpunt
Waarna ik waarschijnlijk supermam was geweest en je ogen hadden opgelicht.
Tienerogen met lange donkere wimpers stiekem voorzien van mijn dure mascara
Misschien je eerste liefdesverdriet al gehad en ik je weer, als een klein meisje, in m’n armen had getroost
waarna je vol zelfvertrouwen de wereld weer was gaan ontdekken!
Je had veel bereikt, dat weet ik zeker, hoe een doorzetter je al bent geweest in jouw korte leventje is bewonderenswaardig …
Eerste dag naar school, jouw afstuderen, misschien wel een sabitical year, grote liefde ontmoeten, zelf moeder worden, allemaal levensfases die wij en jij moeten missen…
En nu is het deze maand weer je verjaardag, poets je gedenksteentje op, zet er de allermooiste bloemen, blader door je foto’s heen en rommel wat door jouw spulletjes en denk ik nog meer aan je.
ik besef mijzelf weer eens dat het leven niet vanzelfsprekend is, maar iets moois om ontzettend te koesteren en ik druk jouw Nijntje tegen mij aan, bijna krampachtig, alsof het mijn enige tastbare aan jou is buiten alle herinneringen.
Het pluche kriebelt mij huid,
En troost mezelf met de gedachte dat we elkaar weer gaan zien,
Jij bent mij alvast vooruit…

Dag mijn lieve kleine mooie meid, liefde is onsterfelijk…

OVER DE BLOGGER
Ankie Stuijts
Een regelaar, perfectionist, controlfreak maar ook zo lief! Betrokken en breed georiënteerd, serieus met een knipoog, een flirt maar een klein hartje, een polderdiva inclusief Brabants accent maar dan wel met een fysieke "Crohn" , een louboutin fetisj, woont samen met haar viervoeter van 55 kilo, die haar overigens beschouwd als onderdaan in plaats van bazin. Staat haar "mannetje" als bijna enige vrouw in de wereld van de wegenbouw. Kortom wat harde humor met een praatje nagellak op zijn tijd! Moto: Sucking up the beauty of life while beating Crohns disease!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

We zullen je email adres niet publiceren. Verplichte velden hebben een *

CommentLuv badge

Meer infonaar instagram