Health

Hoe mijn leven is veranderd na de Intensive Care opname | Deel 7

intensive care

In een reeks blogs voor JustLiveBlog.nl vertelt Sholaiska over haar opname en ervaringen op de Intensive Care. Nieuwsgierig naar de voorafgaande delen? Je kunt ze hier teruglezen.

Hier het nieuws waar ik zo om moest lachen, Mijn vriend was inmiddels ook bij, ze pakte een stoel erbij en kwam bij mij zitten en zei, ik heb hier de bloed uitslagen en het ziet er niet goed uit. Ik maakte wat gebaren met mijn handen omdat ik geen energie had om te praten en het was verdomd vermoeiend. Ze begreep uit mijn hand gebaren dat ik benieuwd was naar wat de uitslag was. Je hebt ondervoeding, voor mij gevoel stond de tijd even stil, ik begreep het niet hoe kan ik ondervoeding hebben met mijn figuur en gewicht. Ik woog in de zomer van 2016 40 kilo meer dan hoeveel ik nu weeg in 2018 maar daar ging het niet om. Ik pers de woorden uit mijn tenen om te vragen hoe het mogelijk is.

Ik had al 3 dagen niet gegeten en tijdens dit gesprek was ik ook nog steeds nuchter omdat als ik verslechterd of besluiten om mij in coma te brengen met spoed want er is geen tijd te verliezen, ze wel de mogelijkheid hebben om een beademing slang in mijn strot te duwen zonder dat er voedsel omhoog zwem en ik uit eindelijk zal stikken. We willen dat natuurlijk voorkomen! Ik vraag wat is de plan van aanpak want een zonde via de neus inbrengen gaat niet omdat ik nog steeds een relatie heb met mijn minnaar de beademing machine. Ja je krijgt drank voeding 6 tot 8 flesjes want het stofje wat in je bloed nu ontbreek moet wel weer gaan stijgen anders ben je nog veder van huis en dat wil je ook niet.

Maar ik lust geen melk producten drink vanaf mijn twaalfde geen melk, uitzondering rond de feestmaand dat ik warme chocomelk drink wel vers dat is het. Wat gebeurd als je melk producten binnen krijg of melk drinkt? Ik ga gewoon over mijn nek, ik heb het teveel gedronken in mijn basisschool jaren het maakt mij misselijk nee ik wil het proberen maar ik word er echt naar van. Ze herinnerde zoiets terug te lezen in mijn dossier heel vaag schoot het haar ter binnen. Ze zei we hebben ook een andere variant in sap smaken is dat niet wat? Ik knikt ja en net voordat ik weer in slaap viel hoorde ik haar nog zeggen ik ga het in het systeem zetten dan heb je zo al 1e bij voeding drank.

Inmiddels een aantal dagen later de drank heeft zijn werk niet kunnen doen, ik kreeg het niet weg ik dronk het om het vervolgens nog geen 20 minuten later uit te spugen. Mijn zuurstof waardes blijven onstabiel en dalen hard naar beneden. Er was weer een bijeenkomst geregeld in mijn kamer dit keer waren zij maar met ze vieren. Mevrouw Ramcharan u heeft geen verbetering in de waardes, enigste wat we kunnen zien is dat het erger is geworden. U heeft nu ook geklapte long blaasjes  en we hebben nog een laatste mogelijkheid om verbetering erin te brengen. Het zal zwaar zijn maar je bent sterk en je kan dit. Het is een zuurstof masker die moet je 24 uur per dag ophouden, het zuigt als ware heel je gezicht op en het zit erg strak. Op dat moment dacht ik, ik heb vaker een masker opgehad piece of cake. Nou nee dus ik kreeg meteen een haarnetje ik werd even losgekoppeld van mijn minnaar oh heerlijk zeg.

Piep piep piep nee het brandalarm ging niet af maar mijn monitoren waren niet blij dat ik afgekoppeld werd van de beademing machine. Mijn hart kreeg moeite om zuurstof te krijgen en begon harder te pompen mijn zuurstof daalde. Voor ik het wist kreeg ik het nieuwe masker op ook die krijgt een bijnaam mijn buiten vriendje nou wat een ding. Ik had een selfie gemaakt en foto’s rond gestuurd via WhatsApp iedereen dacht werkelijk waar in welke film of serie heb ik een bijrol? Het zat me een partij strak ik voelde mezelf zo opgesloten en eenzaam. Ik werd angstig en bang, vrijheid was ver te bekennen ik wil het af ik kan het niet. Tranen rollen over mijn wangen, Ivar pakte mijn hand en zei samen kunnen we dit je bent sterk het moet om je beter te krijgen. Door dit masker gaan je longblaasjes open en je ademt op een speciale manier. Ik was toen ook al een aantal dagen van mijn Anti depressie medicatie af en dat begon ook zijn tol te eisen.

Ik wou die masker zo snel mogelijk, paniek in mijn ogen, paniek in mijn stem. Mijn vriend drukte op het belletje en mijn verpleegkundige kwam eraan. Ze zag dat ik helemaal overstuur was en deed het masker bij mij af ik kreeg mijn minnaar meteen weer om mij weer te laten ademen ze zei dat ze met de arts gaat overleggen en dat ze zo terug is. Enkele minuten later komt ze terug met mijn arts en ze maakt mij rustig met haar woorden, heel positief, rustig en steunde manier. Ze zei we gaan het je wat makkelijker maken als je mij nou beloofd dat je hem 3 uur lang op houdt en dan met een uur pauze? Ik knikte ja ze zei maak me trots ik weet dat je dit kan en zei nog tegen Ivar wees een beetje lief voor haar he en help haar hier doorheen. Dat komt goed ik doe alles voor haar.

Zodra zij wegliep pakte Linda mijn verpleegkundige van de avonddienst inmiddels het masker weer en deed hem op. Probeer het vol te houden, zoek afleiding ga een serie kijken of een leuke film zodat je er niet aan denkt en niet mee bezig ben. Ivar gaf mij een kus want het bezoek uur was al afgelopen ik zie je vanavond mop als er iets is moet je het laten weten. Ik besloot een film te kijken die in ieder geval makkelijk wegkijk maar niet met al te veel humor want lachen kan ik al niet van de pijn en als ik het al kon, ging het nog niet want met dit masker kan je niet eens je lippen op een normale manier bewegen

Ergens tijdens de film kwam Linda binnen, wat wil je straks eten? Ze riep een aantal dingen op en ik koos voor kibbeling met groente. Ik mocht eindelijk weer eten. Ik had die ochtend al 1 boterham gegeten en een schaaltje met mandarijnen maar des ondanks had ik nog steeds ondervoeding. Het eten op de Intensive Care is zoveel anders dan als op de normale verpleeg afdelingen. Voordat ik het eten breng wil ik je waardes weten dus even een bloed gas controleren. Zo hij is iets gestegen hij is 61 en we willen hem tussen de 90 en maakt niet uit maar het is een vooruitgang. Na zoveel dagen hier al op de Intensive Care dan mag je echt hopen op eindelijk iets van verbetering en dat gebeurde ook.

Benieuwd naar het allerlaatste deel? Dat lees je de volgende keer.

Sholaiska Ramcharan
Sholaiska Vareisa Ramcharan, In 4 woorden One of a kind.Heeft sinds 2010 een relatie met Ivar, verliefd op mijn katten Ishy en Sway. Muziek is mijn leven, een echte schorpioen. Ik geef een uniek kijkje in mijn leven. Quotes, series, eten, reizen, crime, psychologie en mijn gezondheid zijn onderwerpen die je kunt verwachten op deze blog. Foto's zeggen meer dan duizend woorden, ondanks dat heb ik wel in de loop der jaren een passie opgebouwd voor het verwoorden van mijn complexe leven, mijn gevoelens, en nog veel meer. I want to inspire people, i want someone to look at me and say because of you i didn't give up.

Laat een reactie achter