HealthLifestyle

Milieu+ziekte: top of nop?

milieu

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen en een bekentenis doen… Eigenlijk ben ik gewoonweg een vies meisje.  Ziezo, dat lucht op!

Goede voornemens

Ik ben altijd al gevoelig geweest voor de zorg voor onze aarde en he ministeentje dat je er zelf kan bijdragen aan die “betere” wereld.  Hier geen cynisch verbitterd persoontje die het allemaal toch al lang verloren vindt met ons milieu.  Ik ben meer van idee dat, of het nu te laat is om “de dingen” te keren of niet, het van simpele zorgzaamheid en respect getuigt om niet meer te verbruiken/vervuilen dan nodig.  Toch?  De aardbol is niet van ons he, dat idee.

Dus ben ik al jaren moedig die enkele seut die elke week haar groencontainertje buitenzet voor de vuilnisophalers.  Geen moeite lijkt mij: of ik mijn groenafval nu in een groene bak of een bruine zak gooi, de inspanning is dezelfde.  Ja, het neemt plaats in, ja het kan stinken als je het niet slim aanpakt, ja het vignet kost wat geld.  Ja Ja Ja.  En toch! Koppige/naïeve, ik gaat dapper door!

Of trek ik de stekkers van de weinige apparaten die ik heb telkens uit, nog voor dit hip werd.  En zo doe ik nog kleine dingetjes die vroeger schaamte opwekten en nu trendy zijn…  Leve de milieuhipsters!!!

Helaas…

Helaas: een mens zou geen mens zijn als hij/zij daarnaast ook acties doet die net tégen het milieu werken.  Consequent zijn, iemand?  Ik dacht het niet.  Onlangs viel het me op dat bepaalde “vervuilende” gewoontes van me eigenlijk ook ziektegerelateerd zijn!  Zieke mensen zijn gewoon viezigaards, zo blijkt na dit kleine onderzoek!  😀

Milieuzondes

  • Al jaren ga ik in bad, niet in de waterbesparende douche.  Nu we toch bekentenissen in de vuile sfeer aan het doen zijn, hier komt er nog ééntje. Deze bekentenis pleit immers ook in mijn milieuvoordeel!  Hier komt-ie:  Badderen is voor mij geen dagelijks procédé.  Mijn huidje wordt namelijk niet blij van elke dag douche/bad.  Dus vind je ook niet, dat compenseert toch een beetje he?  😉
  • Dan is er nog mijn verslaving aan medicatie.  Nee, dat is eigenlijk niet waar: omwille van mijn darmen mag ik veel medicatie net nìet gebruiken.  Gelukkig maar, want nu zijn het er elke dag al genoeg vind ik.  Poedertjes in apart verpakte zakjes, pilletjes in potjes, tabletjes in folies,… 
  • Dan het hoofdstuk water.  Een dagelijkse noodzaak  voor de menselijke soort, waartoe ik mezelf reken.  Sinds kort mag ik geen gefilterd (Brita-like) water meer drinken maar wel duur water met chique Franse naam in flessen.  Chichi-water komt natuurlijk in klèine plastic flessen die dan ook nog eens onnodig dik zijn.  Ik mag dat wel combineren met gewoon flessenwater want tevéél snobwater is dan ook weer niet goed.  Ik zou er zo eens van naast mijn schoenen kunnen gaan lopen.  Qua voetafdruk is dat trouwens een grotere maat sinds die verandering in mijn waterhuishouding…
  • Onderschat ook niet die heerlijke medische voeding die op het menu staat.  Nog steeds gebruik ik er elke dag een fractie van in combi met ander spul om mijn persoonlijke bijvoeding te maken.  Als compromis tussen medische vereisten en darmen die zieker worden van volledige medische voeding.  Die voeding bestel ik in Nederland omdat de firma uit België is weggegaan, ik het via de apotheek astronomisch veel meer zou betalen en het is zo al duur genoeg, en ik er dan ook nog eens weken op moet wachten…  Gevolg: jep, er rijdt een postNL-mannetje naar mij toe om een loodzware levering te doen.  Zalig!  Maar het milieu, zeg je?  Oeps…  Anderzijds: ik heb het nodig en via de apotheek hier rijdt er ook iemand vanuit Nederland deze kant op en dan met misschien wel een legere camionette dan de postNL-mannetjes…  (Goedpraten voor mezelf he… 😉 ) (Even totaal off-topic: iemand al ooit een PostNL-vrouwtje aan de deur gehad?  Glazen plafond op de weg?)
  • Ik heb twee soorten medische voeding die mijn darmen een beetje aankunnen.  Mijn semi-elementaire drinkvoeding is verpakt in van die drinkflesjes.  Je kent ze wel: net als andere soorten van dat lekkers… (Not!)  Maar helaas: net deze moet nog sterieler hygienischer verpakt worden blijkbaar: dikkere flesjes it is…  Of misschien is de inhoud wel radioactief, dan zou ik het kunnen snappen…  Die dunnere flesjes blijken ook medisch verantwoorde verpakking, dus waarom dikkere???  De andere is semi-elementaire sòndevoeding.  Voordeel: onopgelost verpakt in zakjes poeder.  Dus dat is minder volume en gewicht op de weg.  Jeeeej!  Punt voor mij?  Ja toch?  Maar oeps: enkele jaren geleden zijn die voordien al superveilige zakjes überveilig geworden en dus inderdaad…  van wel heel erg dik materiaal.  Safety first!
  • Dan zijn er nog alle voorbije periodes van Peg- en andere sondes en katheders.  Verzorgingsmateriaal allemaal steriel apart verpakt, leidingen, (sonde)zakken met voeding…  Blablabla.  Gebuikers hiervan kennen de bijhorende troep wel.  En dan ben ik nog “ontsnapt” aan een stoma in het verleden, een heuse materiaalbesparing.
  • Dan zijn er nog alle ziekenhuisopnames.  Daar verzuip je in de afval die je zelf veroorzaakt per dag.  Spuiten, leidingen, plakkers, tape, pilletjes, poedertjes, sondes, voedingszakken, handschoenen, watten…  Daarbovenop: die heerlijk gastronomische ziekenhuismaaltijden komen telkens onder begeleiding van folietjes, plastic bakjes, wegwerplepeltjes, portiezakjes en doorkijkservetjes die je al kan weggooien vòòr gebruik.  Kortom: het ziekenhuis verlaat je met een voetafdruk van wel vier maten meer!
  • In het kader van de vieze bekentenissen, nog eentje dan.  Darmziekte wil ook zeggen dat dit tere iele lijfje wel zeer onwelriekende aroma’s produceert die écht niet goed kunnen zijn voor de luchtkwaliteit, neem dat maar van mij aan!  (TMI!!!! Help!!!)

Real life

Je leest het: in het leven is het niet mogelijk om enkel het goede te doen…  Want wat je ook doet, altijd zitten er meerdere kanten aan.  Mijn conclusie is dat je als mens niet meer kan doen dan je best, zowel wat je zorg om het milieu als je gezondheid betreft.  Maar dat je vooral moet beginnen met stap één.  Namelijk accepteren dat wij eigenlijk allemaal vieze vettige mannetjes/vrouwtjes zijn!  Denk daar maar eens over na! 😉

Kristien Joly
Kristien is 43 jaar en een Vlaamse vrouw. Kristien is een doorzetter en staat creatief en optimistisch in het leven. Zij schrijft motiverende teksten en vertelt graag over de boeken die zij gelezen heeft.

Laat een reactie achter