HealthMAMA

Mijn liefste lief, kind van een chronisch zieke mama.

taart
madeliefjes  groen gras

Precies vandaag is de dag dat ik 19 jaar geleden mama ben geworden doordat jij op de wereld kwam. En net als iedere moeder, daar ben ik van overtuigd, wilde ik het allerbeste voor jou. Zo klein als je was, en klein was je. Wilde ik het allerbeste voor jou. En het allerliefste wilde ik dat allerbeste voor jou zijn. Mijn liefste lief, mijn mooiste meisje, kind van een chronisch zieke mama. Een chronisch zieke mama is niet het allerbeste wat je kan hebben.

Mijn ambitie tijdens mijn zwangerschap was om een relaxte moeder te zijn, die haar problemen niet bij haar kind neer zou leggen. Het klonk allemaal heel makkelijk. Ik zou gelukkig zijn. Ik zou er altijd voor jou zijn en je net niet verstikken met mijn liefde. Maar helaas, ik ben blijkbaar niet perfect, terwijl ik zo perfectionist bent. Niemand is perfect natuurlijk maar een chronisch zieke mama zijn gooit vaak roet in het eten.

Roze wolk of grijze sluierbewolking

Ik heb last van depressies, ik heb last van heel veel onzekerheden. En sociaal ben ik soms een beetje erg onhandig. Er zijn maanden misschien wel jaren geweest dat mijn leven niet een roze wolk was maar vooral een grote grijze sluierbewolking. En dat kon ik helaas niet voor jou verbergen. Ik ben vaak geen goed voorbeeld geweest voor jou en ik kan niet beloven dat ik dat in de toekomst wel altijd kan zijn.

Maar er is 1 ding dat altijd duidelijk is geweest. Ik ben zo dankbaar dat ik jouw mama mag zijn. Ik weet dat je hier een hekel aanhebt. Van die moeders die zeggen hoe vreselijk trots ze op hun kind zijn. Maar dat recht hebben wij moeders. Want ondanks de chronisch zieke mama met alle depressies en ellende die daar bij hoort heb je het toch maar mooi gedaan. Je bent een 19 jarige jonge vrouw. Een prachtige vrouw. Met leuke vrienden, een propedeuse op zak, een prachtige toekomst in het vooruitzicht.

Recht van de trotse mama

En later als je zelf mama mag worden. Dan heb jij het recht om dit soort verhalen te schrijven. En dan zal ook jouw dochter denken, mam moet dit nou. En dan zal jij ook zeggen dat is mijn recht als jouw mama. Mijn liefste lief, mijn mooiste Madelief, gefeliciteerd en bedankt dat ik jouw chronisch zieke mama mag zijn.

Manuela Peters
Moeder van 2 Pubers van 18 en 15, gastouder van een aantal heerlijke kinderen tussen de 0 en de 8. Gek van boeken en knutselen. Een vol en druk leven met fibromyalgie en ADHD dat met de dagelijkse Up's en downs voorbij stroomt.

1 reactie

Laat een reactie achter